درمان صد در صد زگیل تناسلی
زگیل تناسلی چیست؟
زگیل تناسلی نوعی زائده پوستی است که اغلب در اطراف واژن، آلت تناسلی و یا مقعد و نیز کشاله ران به وجود میآید. این نوع زگیل گاه به صورت توده تورمی به شکل خوشه کوچک گل کلم و گاهاً به صورت لکههای سفید صاف مشاهده میشود. البته گاهاً ابعاد آن به حدی ریز میشود که با چشم دیده نمیشود. مطالعات اخیر از تاثیر قارچ شیتاکه بر زگیل تناسلی، که شایع ترین بیماری آمیزشی جنسی و ویروسی است که عامل انتقال آن ویروس HPV(Human Papilloma Virus) یا پاپیلوم انسانی میباشد، خبر میدهند. پاپیلوما به برجستگی و تورم و زائده پوستی مانند تبخال و زگیل اطلاق میگردد.
HPV یا ویروس پاپیلومای انسانی شایعترین بیماری در میان بیماریهای مقاربتی است. زنان و مردان فعال جنسی در معرض عوارض HPV ، از جمله زگیلهای تناسلی هستند. عفونت HPV به ویژه برای خانمها خطرناک است ، زیرا برخی از انواع HPV همچنین میتوانند باعث سرطان دهانه رحم شوند.
دشمن زگیل تناسلی :
این محلول گیاهی دشمن قوی برای زگیل تناسلی می باشد و تضمینی ای عارضه را از بین می برد .
محلول گیاهی فقط برای سطح پوست است و از زدن آن به داخل واژن و داخل دهان و مقعد خودداری کرده .
- بدون بازگشت
- بدون خونریزی
- بدون عارضه
علت بروز زگیل تناسلی و روش انتقال آن چیست؟
زگیل تناسلی یک عفونت رایج مقاربتی است که از طریق ویروس اچ پی وی وارد بدن میشود و از نظر روانی تأثیرات عمیقی روی فرد میگذارد. این بیماری در نواحی تناسلی بروز میکند؛ اما در شرایط نادر در قسمت های دیگر بدن نیز ایجاد میشود. این ویروس در بدن خاموش است و ممکن است فرد به آن مبتلا شده باشد ولی اطلاعی از آن نداشته باشد. «ویروس HPV بیش از 100 سویهٔ مختلف دارد که اگر پیشگیری نشود، سویه های خطرناک آن منجر به سرطان دهانه رحم، واژن و مقعد میشود».
طبق آمار منتشر شدۀ سازمان جهانی بهداشت (WHO) «سویههای خطرناک این ویروس (HPV-16 , HPV-18) باعث ایجاد ۶۲۰هزار مورد سرطان در زنان و ۷۰هزار مورد سرطان در مردان میشود!» سویههای کمخطر و پرخطر در زنان باعث ایجاد زگیل تناسلی خوشخیم و بدخیم در ناحیه فرج، نزدیک مقعد و دهانۀ رحم یا واژن و در مردان در ناحیه آلت تناسلی، کیسه بیضه و اطراف مقعد میشود؛ اما در سویههای پرخطر ریسک ابتلا به سرطان دهانۀ رحم بیشتر است. این ویروس از طریق تماس جنسی محافظت نشده و تماس مستقیم پوستی از فرد آلوده به فرد دیگر منتقل میشود.
زگیل تناسلی از چه راهی منتقل می شود؟
در رابطه با زگیل تناسلی فرقی بین زن و مرد نیست و یک بیماری عفونی است که توسط ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد میشود و در بیشتر موارد راه انتقال، رابطه جنسی است.
در رابطه با پرسش “زگیل تناسلی از چه راهی منتقل می شود؟” دکتر فرشاد نامداری رتبه دوم کشوری بورد تخصصی اورولوژی در پاسخ این سوال روش های زیر را بیان می کنند:
- رابطه جنسی واژینال ناایمن و پرخطر
- برقراری رابطه مقعدی
- لمس دستگاه تناسلی (تماس پوست با پوست بدون انزال)
- رابطه دهانی
- داشتن شرکای جنسی متعدد
- ابتلای فرد به یک بیماری عفونی مقاربتی دیگر مانند ایدز
- بی اطلاعی از شرایط سلامتی شریک جنسی
- داشتن روابط جنسی متعدد از دوران جوانی
- سیستم ایمنی ضعیف به دلیل بیماری هایی چون سرطان، ایدز و..
زگیل تناسلی در چه مناطقی رشد میکند؟
این ضایعات در نواحی مختلفی ظاهر می شوند از جمله :
در زنان :
- فرج
- دیواره های واژن
- پرینه ، ناحیه بین فرج و مقعد
- دهانه رحم
- مقعد یا کانال مقعدی
- دهان
در مردان :
- نوک آلت تناسلی
- بدنه ی آلت تناسلی
- کیسه بیضه
- مقعد
- دهان
نوع درمان زگیل تناسلی به چه عواملی بستگی دارد؟
زگیل ها ضرورتأ نیازمند درمان نیستند علی الخصوص اگر برای فرد آزار دهنده نباشند. علل اصلی درمان ضایعات زگیل، بهبود علائم آزاردهنده مثل سوزش، خارش، خونریزی، درد، ترشحات واژینال، درد هنگام مقاربت یا نارضایتی فرد از ظاهر آلت تناسلی خود میباشند پزشک ممکن است درمان زگیل های بزرگ را به بیمار توصیه کنند. اما باید توجه داشت که برداشتن زگیل ها به معنای از بین رفتن ویروس از بدن نیست. بهترین راه برای درمان زگیل های تناسلی به موارد زیر بستگی دارد:
- تعداد زگیل ها
- محل زگیل ها
- سوابق بیماری از جمله بیماری های نقص سیستم ایمنی
- انتخاب و ترجیح بیمار و پزشک معالج
انواع روشهای درمانی زگیل تناسلی :
چه زمانی باید برای درمان زگیل تناسلی به پزشک متخصص مراجعه کرد؟ در برخی از موارد، انواع زگیل تناسلی پس از ۶ ماه در اثر مبارزۀ سیستم ایمنی بدن از بین میرود. روشهای مختلفی مانند دارودرمانی، جراحی و لیزر برای درمان زائدههای پوستی وجود دارد که قبل از انجام درمان، پزشک فرد را معاینه میکند و براساس تعداد زگیلها، محل قرار گرفتن این ضایعۀ پوستی در بدن، سن و سوابق بیماری یک روش درمان یا ترکیبی از روشهای درمان را توصیه میکند. در ادامه، انواع روشهای درمان این بیماری را بررسی میکنیم.
1) ایمیکیمود (Imiquimod) :
پماد ایمیکیمود یک داروی موضعی است که برای درمان انواع زگیلهای تناسلی و مقعدی، بیماری پوستی کِراتوز آکتِنیک (Actinic Keratoses) و تومور سرطانی کارسینوم (Carcinoma) مورداستفاده قرار میگیرد. این پماد موضعی با تحریک سیستم ایمنی بدن در ناحیۀ مورد استفاده، در مقابله با ویروس اچپیوی و سلولهای آلوده کمک میکند.
نحوۀ استفاده: معمولا این پماد سه بار در هفته به مدت ۱۶ هفته یا تا زمانی که زگیل از بین برود بهصورت موضعی روی این ضایعۀ پوستی استفاده میشود. قبل از مصرف پماد، ناحیۀ مورد نظر را با آب و صابون شستوشو دهید و کمی صبر کنید تا کاملا خشک شود. مقدار مناسبی از پماد را روی ناحیۀ مورد نظر بمالید و بهخوبی ماساژ دهید؛ اجازه دهید دارو بهمدت ۸ ساعت روی ناحیه باقی بماند و بعد آن را کاملا بشویید.
عوارض جانبی: مصرف این پماد موضعی ممکن است در برخی از افراد عوارض جانبی مانند «قرمزی، خارش، سوزش و التهاب» ایجاد کند. این عوارض خفیف هستند و در مدتزمان کوتاهی از بین میروند. اگر هر یک از عوارض جانبی این پماد ماندگارتر شد، حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.
موارد منع استفاده از پماد ایمیکیمود: مصرف این پماد برای افراد با بیماریهای پوستی شدید، سیستم ایمنی ضعیف، بیماریهای التهابی پوستی «مناسب نیست». همچنین مصرف این پماد موضعی در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمیشود.
2) محلول تریکلرواَسِتیک اسید (Trichloroacetic Acid) :
تریکلرواستیک یک محلول شیمیایی است که بهعنوان یک لایهبردار قوی عمل میکند و سلولهای پوست را در لایههای بیرونی از بین میبرد. معمولا این دارو هفتهای یک بار و بهمدت ۶ هفته مورداستفاده قرار میگیرد. اگر این محلول در غلظت بالایی استفاده شود، ممکن است به لایههای داخلی پوست آسیب برساند. بهدلیل خطرات و عوارض احتمالی، این دارو حتما باید با توصیۀ پزشک متخصص مورد استفاده قرار بگیرد.
عوارض جانبی: درصورتیکه از این دارو برای درمان زگیل تناسلی یا لایهبرداری پوست استفاده میکنید؛ ممکن است عوارضی مانند «تیرهشدن موقت پوست، تغییر رنگ پوست و ایجاد جای زخم» را به همراه داشته باشد.
احتیاطهای لازم: ازآنجاییکه این محلول یک ترکیب شیمیایی قوی است، تماس آن با چشم و پوست باعث سوختگی و آسیب جدی به این اندامهای بدن میشود. همچنین بوکردن این محلول باعث تحریک سیستم تنفسی میشود. در زمان مصرف حتما با احتیاط از این محلول استفاده کنید و از تماس مستقیم با چشم پرهیز کنید.
3) پودوفیلین (Podophyllin) :
این دارو بهشکل محلول (دارویی که کامل حل نشده است و قبل از مصرف باید تکان داده شود) ۱۰ درصد تا ۲۵ درصد و ژلهای ۲درصد تا ۴درصد موجود است و بهصورت موضعی استفاده میشود. این دارو بهشکل محلول یا ژل بهصورت مستقیم روی زگیل تناسلی قرار داده میشود و از تقسیم سلولهای آلوده به ویروس اچپیوی جلوگیری میکند؛ بهتدریج سلولهای سالم جایگزین میشود و زگیل تناسلی بهبود پیدا میکند.
نحوه استفاده: این داروی موضعی را روی ناحیۀ تناسلی قرار دهید و اجازه دهید که به مدت یک تا شش ساعت روی پوست باقی بماند و سپس ناحیۀ آلوده را با آب و صابون شستوشو دهید. استفادۀ بیشازحد دارو پودوفیلین میتواند باعث سوختگی شیمیایی شود. دوز مصرف این دارو به نوع زگیل و شدت تکثیر آن در بدن بستگی دارد و این روند درمان ممکن است یک تا شش هفته طول بکشد. اگر برای درمان از شکل محلول این دارو مصرف میکنید، هر بار یک قطره روی زگیل تناسلی قرار دهید و برای قطرۀ بعدی اجازه دهید تا داروی قبلی خشک شود.
احتیاطهای لازم: این دارو را روی زگیلهایی که بهتازگی جراحی شده است یا خونریزی میکند قرار ندهید. حتما از تماس این دارو با چشم و سایر غشای مخاطی بدن مانند واژن یا بینی خودداری کنید
عوارض جانبی: در روزهای اول مصرف، عوارض پوستی مانند قرمزی و سوزش را تجربه میکنید که این عوارض کوتاهمدت هستند و در ادامه روند درمان برطرف میشود.
علائم زگیل تناسلی در مردان :
اگر شما هر کدام از علائم زیر را دارید، لازم است به پزشک متخصص مراجعه کنید:
- یک یا چند زائده و توده غیردردناک به رنگ های مختلف روشن یا تیره در اطراف واژن، آلت یا مقعد
- احساس خارش یا خونریزی از مقعد
- دیدن لکه خون در لباس زیر یا خونریزی انتهای ادرار
- هر گونه انحراف دائم در جریان طبیعی ادرار
- داشتن شریک جنسی که دارای زگیل تناسلی است، حتی اگر هیچ نشانه ای از زگیل نداشته باشید.
تاثیر ویتامین C و E روی زگیل تناسلی :
بر اساس تحقیقات جدید، میزان ویتامین C و E خون هیچگونه ارتباط واضحی با شانس ابتلا به زگیل تناسلی نداشته اند. مصرف روزانه و زیاد این ویتامین ها نیز واضحا باعث کاهش ابتلا به ویروس زگیل نشده!
در درمان زگیل تناسلی نیز مصرف ویتامین C و E کمکی به بهبود یا کاهش معنادار دوره بیماری نکرده است. هرچند نیاز به تحقیقات گسترده تر وجود دارد.
پیشگیری از بروز زگیلهای پوستی :
راه انتقال زگیل تناسلی عموما روابط جنسی است. هر چند تماس با سطوح آلوده نیز میتواند سبب ابتلا گردد. استفاده از کاندوم، خطر ابتلا به زگیل تناسلی را بسیار کاهش می دهد ولی به صفر نمیرساند.
در مواردی که افراد از روشهایی مانند لیزر موهای زائد، تتو و انجام هر گونه جراحی بر روی ناحیه تناسلی و یا حتی باشگاه پرورش اندام استفاده میکنند، لازم است مطمئن شوند که ابزارها بخوبی استریل شدهاند و با پوست فرد آلوده در تماس نبودهاند.
جلوگیری از انتقال ویروس زگیل تناسلی :
استفاده از کاندوم زمانیکه شما سکس مقعدی یا واژینال دارید! زیرا ویروس اگر در پوست باشد، با پوشاندن سوراخ نوک مجرای ادراری با استفاده از کاندوم، می توانید تا حدی از انتقال آن جلوگیری کنید.
همچنین لازم است در طی درمان زگیل تناسلی و انجام واکسیناسیون، از رابطه جنسی بپرهیزید.
چه کسانی در معرض ابتلا به زگیل های تناسلی قرار دارند؟
اگر کسی با فرد آلوده به ویروس HPV رابطه جنسی برقرار کند، می تواند به زگیل تناسلی دچار شود. ویروس پاپیلومای انسانی زمانی انتقال پیدا می کند که پوست شما با زگیل تناسلی فرد مبتلا تماس پیدا کند. تماس با ناحیه تناسلی فرد آلوده یا اطراف آن، موجب بروز زگیل تناسلی بر روی اندام تناسلی شما می شود.
این ویروس قابل سرایت است و ممکن است روی پوست فرد آلوده ایجاد شود و از طریق لمس دست یا تماس جنسی منتقل شود. زمانی که ویروس وارد پوست می شود، با سلولهای پوستی ترکیب می شود و شروع به تکثیر می کند. این امر موجب تشکیل ضایعات (زگیل ها) بر روی پوست ناحیه آلوده می شود. سپس ویروس از زگیل خارج می شود و به نواحی دیگر پوست یا افراد دیگر منتقل می شود.
وقتی که ویروس HPV وارد پوست می شود، همیشه موجب تشکیل زگیل نمی شود. سلولهای پوستی آلوده می توانند بدون نشان دادن هیچگونه علامتی، ویروس را آزاد کنند. شما حتی بدون هیچ علائم قابل مشاهده ای، می توانید این ویروس را به دیگران انتقال دهید.
تشخیص زگیل های تناسلی :
از آنجا که این زگیل ها قابل سرایت هستند، در صورت بروز هر گونه علائم، مراجعه به پزشک ضروری است. در صورت عدم درمان زگیل های تناسلی، بدون این که بدانید، می توانید این زگیل ها را به دیگران انتقال دهید. ویروس پاپیلومای انسانی در بعضی افراد می تواند موجب سرطان شود. هم مردان و هم زنان، با ابتلا به برخی از انواع ویروس HPV ممکن است به سرطان دچار شوند، اما زنان بیشتر در معرض این بیماری قرار دارند.
درمان HPV در اسرع وقت ضروری است و در صورت مشاهده علائم، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید. پزشک از شما درمورد بهداشت عمومی و فعالیت جنسی تان در گذشته سؤالاتی می پرسد. او همچنین در مورد بیماری های مقاربتی شما در گذشته سؤال می کند. سپس ناحیه تناسلی شما را معاینه می کند و به دنبال علائم زگیل می گردد. پزشک در صورت لزوم نمونه برداری انجام می دهد و آزمایشات دیگری را برای جستجوی زگیل های داخلی توصیه می کند. این آزمایشات عبارتند از:
- پاپ اسمیر
- آنوسکوپی (معاینه مقعدی)
- کولپوسکوپی
از آزمایش پاپ اسمیر برای بررسی دهانه رحم زن برای وجود هر گونه سلول آلوده استفاده می شود. کولپوسکوپ، ابزاری است که برای معاینه درون واژن و دهانه رحم استفاده می شود. پزشک برای مشاهده درون مقعد ممکن است از یک آنوسکوپ استفاده کند. پزشک همچنین از شما درخواست می کند که با شریک جنسی خود تماس بگیرید و از او بخواهید که برای تشخیص HPV و زگیل های تناسلی، آزمایش انجام دهد.
از کجا بفهمیم زگیل تناسلی داریم یا جوش؟ (9 علائم زگیل تناسلی چیست؟)
قبل از پاسخ به پرسش “برای درمان زگیل تناسلی چه باید کرد؟” باید بیماری زگیل تناسلی را به درستی تشخیص داد و بهترین گزینه متخصص اورولوژی، متخصص پوست و زنان و زایمان است.
از آنجایی که زگیل تناسلی علائم مشابهی با بعضی از زوائد پوستی دارد، تشخیص زگیل تناسلی در خانه امکان ندارد و حتما نیاز به بررسی تخصصی پزشک دارد.
اما از کجا بفهمیم زگیل تناسلی داریم یا جوش و چه زمانی نیاز است به پزشک مراجعه کنیم؟ با دیدن علایم زیر بهتر است توسط یک اورولوژیست معاینه شوید:
- زائده های پوستی برجسته، سفت، تو پر و گوشتی شکل در اطراف اندام های تناسلی، مقعد، واژن و حتی دهان و گلو (در ارتباط جنسی دهانی)
- تک و پراکنده به شکل خوشه ای و گل کلمی
- احساس سوزش و خارش در محل زایده پوستی
- مشاهده ترشح و رطوبت در محل زائده ها
- خونریزی پس از رابطه جنسی
- ترشح غیر معمول از آلت تناسلی
- احساس یک توده در واژن
- درد هنگام رابطه جنسی
- اگر در مسیر مجاری ادراری باشد موجب درد، خونریزی و انسداد مجاری ادراری می شود.
چه چیزهایی برای زگیل تناسلی بد است؟
بیمار مبتلا به زگیل تناسلی باید از انجام برخی کارها خودداری کنید و برخی غذاها را مصرف نکند، چرا که ممکن است باعث تحریک و تشدید علایم و عوارض شوند. انجام کارهای زیر برای زگیل تناسلی بد است:
- خوددرمانی بدون مشورت با پزشک
- استفاده از مواد تحریککننده مانند صابونها و محصولات بهداشتی حاوی عطر و رنگ
- استفاده از دوشهای واژینال، تامپون و کاپ قاعدگی
- رطوبت و عدم رعایت بهداشت ناحیه تناسلی
- رابطه جنسی غیر ایمن با شرکای جنسی متعدد
سخن پایانی :
در این مقاله انواع روشهای دارویی، جراحی و لیزری را برای درمان این ضایعۀ پوستی بررسی کردهایم. برای درمان دارویی این بیماری از داروهای خوراکی و موضعی استفاده میشود. در کرایوتراپی، ناحیۀ آسیبدیده با سرمای شدید منجمد میشود و سلولهای آلوده از بین میروند. در درمان با لیزر CO2 که یکی از روشهای جراحی بدون تیغ است؛ ضایعه با پرتوهای لیزری سوزانده میشود.
در روش الکتروکوتر با استفاده از جریان الکتریکی ضایعه را میسوزانند و پس از آن، با کاهش حجم زگیلها و تحریک پوست، روند بهبود شروع میشود. پزشک روند درمانی را باتوجهبه تعداد و اندازه زگیلها، سن و سابقۀ بیماری توصیه میکند. حتما قبل از انتخاب روش درمان، با پزشک متخصص مشورت کنید تا بهترین گزینه را متناسب با شرایط شما توصیه کند.
مراقبتهای بهداشتی پس از درمان نقش کلیدی را در احتمال بازگشت این ضایعۀ پوستی دارند؛ یکی از این روشهای مراقبت، پرهیز از رابطۀ جنسی در دوران نقاهت است. واکسیناسیون و رابطۀ جنسی محافظتشده در پیشگیری از ابتلا به ویروس اچپیوی و کاهش ریسک ایجاد زگیل تناسلی نقش مهمی دارند.
اولین دیدگاه را ثبت کنید